ad libitum สิงหาคม 11, 2008

วั น ห นึ่ ง ก็ ถึ ง  เว ล า ที่ ฉัน ไม่ ต้ อ ง ขึ้ น- ล่ อ ง แบ บ  เ ก่า  อีก  ชี วิ ต ค น เร า มี   ” วั น ห นึ่ ง”   เ ส ม อ   วัน ห นึ่ ง ที่ เ ป็ นก า ร เ ริ่ ม ต้ น  แ ละ วั น ห นึ่ ง ที่ เ ป็น ก าร สิ้ น สุ ด  ร ะ ย ะห่ า ง มี ค ว า ม จำ เป็ น กั บ สิ่ ง มี ชี วิ ต ทุ ก ช นิ ด   ใ ก ล้ กั น มา ก เ กิ น ไ ป ก็ ไ ม่ ดี  เ พ ร า ะ ค วา ม ใ ก ล้อ า จ นำม า ซึ่ ง ค วา ม รู้ สึ กไ ม่ ป ลอ ด ภัย  แ อ็ด   ลิ บ   ( AD   L I B)  ม า จ าก ภา ษ า อิต า เ ลี่ ยน  แ ล ะ มีชื่ อ เ ต็ม ๆ คื อ  A d l i b t iu m   แป ล ว่ า “อย่า ง อิ สร ะ “  มี ค   น บ อก ว่ า เ กิ ดม า แ ล้ ว ต้ อง ใช้ ชี วิ ต ใ ห้เ ป็ น  แ ต่ หล า ย ค นคง ไ ม่ รู้จ ะ ใช้ อ ย่ าง ไ ร. . . ชีวิ ต นี้ ใ ช้ ยา  กเ ห ลื อเ กิ น ชี วิ ต ค น เ รา เ ป็น แ บ  บ นี้ แ ห ล ะ   ไ ม่ รู้ จ ะ ผ่ า น กั บ ดัก ห รื อ ขว า ก หน า ม ไ ด้อ ย่ า ง ไ ร   แ ต่ก็ ผ่ านม าได้ค รั้ ง แ ล้ ว ค รั้ง เ ล่ า 
อ าก า ศ ร้อ น ทำ ใ ห้ จิ นต น า ก า ร แ ล ะ ค วา ม ฝั น ของ ฉั น ล ด น้อ ย ล ง – ค วา ม ฝั น แล ะ จิ น ต น า ก า ร ฉั น ต้ อ งก า ร อุ ณห ภู มิ ที่ พ อ เ หม า ะ ใ น ก า ร ง อ ก งา ม 
คว า ม พิ เ ศ ษ ข อ ง ไ ด อ า รี่ ก็ คื อ  ฉั นไ ม่ พู ด ป ด กั บ ไ ดอ า รี่ แ ล ะบ า ง คว า ม ลั บที่ บอ ก ใ คร ไ ม่ ไ ด้   ก็ บ อ ก กั บ ได อ า รี่ นั่ น แ หล ะ . . . มั น เ ป็น ค ว า ม ไ ว้ ว า ง ใ จที่ ห า ไ ด้ ย า ก ใ น ห มู่ ม นุ ษ ย์ด้ ว ย กั น
ค น เ ร า ต้อ ง เ ค ยผ่ า นวัย – ผ่ า นวั น น้ำ เ น่า ม าแ ล้ ว ทั้ งนั้ น   วัย – วั นที่ เ รา ช้ าแ ล ะ ไม่ เ ท่ าทั น ชีวิ ต ใค ร ยั ง ไ ม่ เ คย รู้ ว่ า  ชีวิ ต ค น เร า   ถือ เ ป็น สิ่ งม หั ศ จร ร ย์ช นิ ด หนึ่ ง   ก็น่ าจ ะ รั บ รู้ ไ ว้ด้ ว ย. . .